معاد
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص

معاد - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٢٦

که نفس مرادف با روح است . من عرض کردم که نفس در زبان عرب یعنی‌ خود ، خود هر چیزی . هر چیزی یک خودی دارد ، در اول که گفته‌اند نفس ، یعنی خود . وقتی می‌گویند : " جائنی زید نفسه " زید آمد ، خودش آمد ، یعنی نه غیرش ، نه خبرش ، خودش آمد . منتها در مواردی در باب روح‌ انسان ، از قرآن می‌شود این استنباط را کرد که خود انسان همان روح انسان‌ است . مفهوم نفس در مورد انسان غیر از مفهوم روح است ولی تطبیق می‌شود با روح . وقتی می‌گوییم نفس ما یعنی آن خود ما چیست ؟ خود ما به قول‌ آقای مهندس بازرگان همان عنصر سوم ساختمان وجود ماست . اما اینکه فرمودید نفس از نظر قرآن وفات و موت می‌پذیرد و روح‌ نمی‌پذیرد ، نفس هم وفات نمی‌پذیرد . عرض کردیم " « یتوفی الانفس » " معنی‌اش وفات نیست . " توفی " در آنجا قبض است ، از ماده " وفی " است نه از ماده " فوت " . فوت لغتی است که " ف " و " و " و " ت " است ، و فی از " و " و " ف " و " ی " تشکیل می‌شود و معانی‌ ایندو هم جداست . " « الله یتوفی الانفس »" یعنی خداوند نفسها را کاملا تحویل می‌گیرد . " « کل نفس ذائقه الموت »" هم معنی‌اش این است‌ که همه کس ( چون اینجا خود است ) مرگ را می‌چشد . اینجا چون صحبت‌ چشیدن است ، دردها و خصوصیات مرگ است . واقعیت مرگ هم که از نظر قرآن انتقال است . هر کسی مرگ را با آنهمه عواقبی که دارد می‌چشد . بنابر این ، با اینکه آن اصل مطلب را قبول می‌کنیم که مفهوم نفس با مفهوم روح دو مفهوم است ولی درباره انسان اگر نفس اطلاق شود ، همان روح‌ انسان است . فلاسفه کلمه روح را با نفس در دو مفهوم متفاوت به کار می‌برند ، یعنی یک مقدار فرق دارد . وقتی که نفس می‌گویند ، بیشتر به‌ جنبه‌های تعلقات روح به بدن توجه دارند و لذا وقتی می‌گویند امور نفسانی‌ یعنی امور شهوانی و امور بدنی . روح وقتی می‌گویند ، به آن جنبه‌های‌ بی‌نیازی انسان از بدن بیشتر توجه می‌کنند ، می‌گویند امور روحی ، و بیشتر به جنبه‌های مستقلش نظر دارند . و این که فرمودید خوب است در اینجا بیشتر بحث شود ، من هم عقیده‌ دارم که هر چه بیشتر بحث شود [ بهتر است ] ، چون واقعا همه ما پیش‌ خودمان این طور خیال می‌کنیم ( مگر شیطان ما را گول زده باشد ) که فکری‌ نداریم جز اینکه می‌خواهیم آنچه در متن قرآن در درجه اول و در سایر [ متون‌ ] اسلامی هست در این زمینه به دست آوریم ، می‌خواهیم بدانیم نظر قرآن‌ چیست ، بعد که نظر قرآن و اسلام را صد در صد درک کردیم ، آنوقت دنبال‌ توجیه علمی و فلسفی مطلب برویم ، ببینیم این نظر از نظر